...

Севада Ваникович Акопян

Вопрос: 

Բարև Ձեզ, հնարավո՞ր է արդյոք ուղղել անդամի կորությունը։

Ответ: 

Առնանդամի կորությունը կամ ծռվածությունը հիմնականում պայմանավորված է առնանդամի հյուսվածքներում ձևավորված պաթոլոգիկ շարակցական հյուսվածքով, որ պատճառ է հանդիսանում անդամի ծռումների, ինչը ավելի նկատելի է դառնում առավելապես էրեկցիայի ժամանակ: Պատճառագիտությունը երբեմն անհայտ է լինում, սակայն չի բացառվում անդամի տրավմաները, համակարգային շարակցահյուսվածքային հիվանդությունները, արյան համակարգի հիվանդությունները և այլն: Բուժման և կորեկցիայի համար կիրառվում են հատուկ սարքեր, որոնք տևական ձգման մեթոդով կարող են նպաստել առնանդամի ուղղմանը: Անհրաժեշտության դեպքում կատարվում է նաև վիրահատական բուժում:

Նմանատիպ Հարցեր

Բարև Ձեզ: Խնդրում եմ օգնել ինձ հասկանալ, թե ինչ մասնագետի պետք է դիմեմ: 53 տարեկան եմ: Քնած ժամանակ սիրտս անկանոն է աշխատում կամ արագորի ժամանակ գլխիս բոլոր զարկերակները զգում եմ ու նույնիսկ զգում եմ, որ շատ ակտիվ աշխատքում են և դա ինձ անհանգստացնում է, այնպես, որ քունս խանգարվում ու կորում է: Լինում է, որ դանդաղում է սրտիս աշխատանքը: Այդ պահին Валокордин եմ օգտագործում: Դրանից 1-2 ժամ անց սրտիս աշխատանքը կարգավորվում է, ճնշումս 120-80 Է լինում, հազվադեպ 110-70 է լինում: Սկիզբը 3 տարի առաջ էր: Գիշերը արթնացա մղձավանջից, շատ վատ էի, Մտածեցի, որ մղձավանջից է: Սակայն մի քանի անգամ կրկնվեց, դիմեցի սրտաբանին, ով զննեց ինձ ու ասաց, որ իմ գանգատները գալիս են նյարդերից և նյարդերը հանգստացնող նշանակեց: Անցավ 1 տարի նորից կրկնվեց ւ գնալով ավելի հաճախակի դարձավ: Դիմեցի նյարդաբանին, ով նոր սկսվող նևրոզ ախտորոշեց: Пирацетам և B վիտամին երակային նշանակեց 8 հատ: Դրանք ստանալուց 1 ամիս անց նորից սկսվեց ու ավելի շատ: Քնելուց առաջ 25 կաթիլ Валокордин եմ խմում, լավ եմ քնում, օգնում է, բաըց չի բուժում: Վերջերս սրտիս և ողնաշարիս հատվածներում ցավ եմ զգում, բայց ողաշարիս ցավը զգում եմ միայն շոշափելիս: Ձախ կողմի կրծքիս մեջ պառկած վիճակում այտուցված շարիկներ եմ զգում, որոնք սկզբում շոշափելուց ցավոտ էին, հիմա ավելի թույլ: Ուզում եմ ճիշտ մասնագետ գտնել, ով կգտնի պատճառը և կբուժի: Կանխավ շնորհակալ եմ:
Здравствуйте, Коллега! Я - врач-рентгенолог КТ одной из московских клиник. Прошу у Вас помощи. Проконсультируйте меня, пожалуйста. Моей дочке Марусе 7 лет. В течение 2012-2015 годов у неё были кратковременные эпизоды усиленного сердцебиения. Мы её неоднократно обследовали (ЭКГ, ЭхоКГ,холтер), но изменений выявлено не было. 26 июня 2017г. у неё возник более длительный приступ (более 30 минут, ЧСС до 177 уд/мин.), что было зафиксировано "скорой помощью". Препаратов её не вводили, приступ самопроизвольно прекратился. На следующий день мы обратились в Детский Центр нарушений сердечного ритма НИКИ педиатрии. На основании жалоб и ЭКГ во время приступа (ортидромная тахикардия) был выставлен диагноз: Пароксизмальная суправентрикулярная тахикардия, скрытый синдром WPW (?). Рекомендована госпитализация в отделение клинической и интервенционной аритмологии для проведения инвазивного ЭФИ и РЧА. Необходимы ли какие-то дополнительные исследования? Согласны ли Вы с поставленным диагнозом и планом лечения?
Здравствуйте, Коллега! Я - врач-рентгенолог КТ одной из московских клиник. Прошу у Вас помощи. Проконсультируйте меня, пожалуйста. Моей дочке Марусе 7 лет. В течение 2012-2015 годов у неё были кратковременные эпизоды усиленного сердцебиения. Мы её неоднократно обследовали (ЭКГ, ЭхоКГ,холтер), но изменений выявлено не было. 26 июня 2017г. у неё возник более длительный приступ (более 30 минут, ЧСС до 177 уд/мин.), что было зафиксировано "скорой помощью". Препаратов её не вводили, приступ самопроизвольно прекратился. На следующий день мы обратились в Детский Центр нарушений сердечного ритма НИКИ педиатрии. На основании жалоб и ЭКГ во время приступа (ортидромная тахикардия) был выставлен диагноз: Пароксизмальная суправентрикулярная тахикардия, скрытый синдром WPW (?). Рекомендована госпитализация в отделение клинической и интервенционной аритмологии для проведения инвазивного ЭФИ и РЧА. Необходимы ли какие-то дополнительные исследования? Согласны ли Вы с поставленным диагнозом и планом лечения?